sabine.

bir cocugu baskasinin olsun diye dogurdugunuzu dusunebiliyor musunuz? benim dusunmeme gerek yok. cunku yasadim. hafizalarimizdan silinmeye calisan bu veriyi etik bir gerceklik olarak zorunlu kilan bu dunyanin bir uyesi olmakla kabullendim demek daha dogru.

eski dunyanin fundamentalistlerce ele gecirilmesinin ardindan tasindigimiz bu olu topraklari yeniden insa etme hayali benim gibi binleri upuzun bir zaman yolculuguna surukledi. tozlarin ve gazlarin arasindan ilerledik. havada ucusan yuzlere bakarak gecmise dogru geriledik. zamanda yolculugun ileriye dogru olani makbuldur aslinda ama geriye dogru yapilani daha guvenli olacak diye en eskiye gelmeyi tercih ettik. sayimiz 5000'i gecmiyordu. uc ulkenin sinirinda kurulmus yerin altindaki o bosluk sonunda bir ise yaradi. giderken orayi da imha ettik. yanimiza sadece yapay zekalarimizi aldik. ve simdi buradayiz. gecmiste bir yerde, ama gelecegin bile tahayyul edemeyecegi gerceklerle.

ilkel insanlarin hepsini temizlemek zorunda kaldik. teker teker kafalarini patlattik. cunku gelecekte onlarin olmamasi gerekiyordu. cunku gelecegin icine onlar sicmisti. derecesi tartisilan savaslar, yikimlar, acilar... yeni bir medeniyet kuracaktik burada. CUNKU BİZ FARKLIYDIK. fundamentalistlerin hastalikli beyinlerinin bizimkilerle hic alakasi yoktu. bilimsel veriler bile bunu gosteriyordu. bizim beyinlerimiz onlarinkinden 3 cm daha buyuktu. ve fonksiyonlari farkliydi. aramizdaki herkes ayni seyi dusunuyordu. kesin dogrulara boylece ulasmistik.

ya da ulastigimizi sanmistik.

sonsuza dek yasamaliydik. bedenimize celik enjekte ettik.
butun alisilagelen kavramlari yok ettik.
anonim bireyler,
ihtiyaca gore sekillenen zihinler
vesaire

ve simdi buradayiz.
gecmiste bir gelecek
olmemiz cok zor
ama bazilarimiz oluyor
butun mukemmelligimize ragmen
bir avuc toza bagliyiz
ustelik yine bolunduk
yine savas var
kactigimiz her seyi yeniden yarattik
oglumun bedeni bir muzede sergileniyor
ne sanmistik
ACABA
NE SANMİSTİK