icimde korkunc bir sikinti var. gulmeye zorluyorum kendimi birkac gundur. halbuki zorla guzellik olmaz. bunu benden daha iyi bilemezdi ki baskasi. belki de bilirdi. onu da ben bilemezdim. icimi kemiren bu sikinti bogazimdan kalbime dogru iniyor. ama oraya ulasamiyor. yemek borumu gidiklamakla mesguller. gordugum ve hatirlamaya tenezzul etmedigim ruyalar gibi olsun istiyorum tanidigim herkes. sanki biri beni cekistiriyor da bu yuzden bu haldeyim. agzimdan 39 derece ates fiskiriyor. ejderha olsam yeridir. sarili, morlu, yesilli ejderhalar. kirmizi gozleri de var ustelik. en cok hatirladigim uc ruyam var su hayatta: biri beni kizgin bir pandanin kovalamasi. etrafi ormanla cevrili toprak yollardan kosmustum ve panda cok korkunctu. hala gozlerimin onunde kizgin bakisi. digeri: ormanlik bir yerde pesimden canavarlar kosuyordu. carrefour servisi gelmisti. icerideki yasli teyzeler oturacak yer yok diye beni almamaya calismisti. cok uzulmustum ve ucuncusu ise, 10 yillik bir ruya. yine orman var. onunla ilk tanistigim zamandi. bir daha ne zaman gorecektim bilemiyordum. elimden tutup beni vahsi bir ormana surukluyordu ince bir patikadan. ne acayip. ruyamda hep ormanlar var. peki ya hatirlamadigim onlarca ruyalar, sirf ben hatirlamiyorum diye hic mi olmadilar?
bilincaltimi aldirmak istiyorum.