gundelik posta.

sevgili gunluk,

dunyanin en normal yazisini yazmaya calisicam simdi.

temmuz ayina hizli bir giris yapiyorum gibi gorunuyor. artik her sey bambaska olacak insallah. biraz agzima sicilacak ama genelde olan seyin bir gidim fazlasi insani pek bozmaz sanki ha? ne dersin? neyse iste tasinma islemleri var oncelikle diyecektim ki su uc gunluk is seyahatini unuttum. cok useniyorum gitmeye ve neden gittigimi de anlamamam ayri bir gariplik. tabii ki is icin de, bu kapitalizm olayi degil sadece. kohnemis algilarin genc dimaglarin devrelerini yakis sureci. buna karar verdim. bazen sadece paranin amina koymaya calisan insanlara hak veresim geliyor. madem butun zamanlarimiz bir takim zevzeklerin eline emanet, o zaman neden daha cok para kazanmayalim. kazandigimiz paralarla mesela gidip 1 sene istedigimiz kentte ne yapabiliyoruza bakamayalim.

lanet olsun su paraya. ne fena bir seymis. uzuluyorum bazen yapamadiklarim akilma gelince sadece para yuzunden, bohuu :( insan yeterince isterse yapar di mi babaanne. bu temmuz yeterince isteyip yapamadiklarimizin baslangici olur umarim. en azindan optimistim. operim.

tavs.