yasadiklarindan cok yasayamadiklarinin bedelini odeyeceksin.
bu cumleyi evirip mezar tasina yazaklar: yasadiklarinin degil, yasayamadiklarinin bedelini odedi.
"bu ani hic unutmayacagim" diyerek zihnine kazimaya calistigin alelade zamanlari aslinda unuttugunu arkasina kucuk notlar yazdigin market fisleri ile karsilastiginda bile hatirlayamayacaksin.
iyi degilsin. zavalliligin "cok mutsuzdum" dedigin anlardaki riyakar bakislarini uzaklara atisinda sakli. bu yuzden beninin etrafindaki kendim kendim hep kendimler, yasayamadiklarinin acisini baskalarindan cikarirsin.
sonra onlari da kaybeder, hicbir sey yasayamazsin.
felsefenin en buyuk sorunu intihar ise psikolojininki tatminsizlik sosyolojininki de elbette o lanet olasi İNSANdir.
insan olmakla ovunmeyin.
iyi geceler dostoyevski.
No comments:
Post a Comment