gun 1.
alisamadim iste. sevemedim gitti. icimden gelmiyor. gelmedikce kaciyorum. sonuc safsata. sonuc yok. olmayinca olmuyor. huzursuzlugun dibinde kosusturuyorum. ne kadar anlamsizsa o kadar iyiymis gibi yapiyorum. ama biliyo musun bu boyle devam etmiycek. hem de hic. her seyi cok ciddiye aldigimdan oluyormus. calistigim isi, yasadigim yeri, bulustugum insanlari. hicbirini cok ciddiye almamam gerekiyormus. halbuki oh beybi kamon vi hev fan mottosu ile gezinseymisim butun bunlar basima gelmezmis. cok yasamazmisim boyle. cok umrumdaydi gercekten cok yasamak. siz cok yasayin. ben iyi yasiyim yeter.
avniye sen iyi birisin demek isterdim. ama degilsin. en basta kadinsin mesela. allah erkek olduguna gore seytan sensin. kisisellestirme demeyecegim cunku bunu sana soyluyorum. bosuna kivirma avniye. kotu oldugunu sen de biliyorsun pekala. aldatmayacaktin beni onla. niye cagirdin ki evimize. niye verdin ki o zuppeye.
gun 31.
bazi insanlar yalniz kalamaz, hemen bi internet, iki lak lak, alo abi napiyosun, geliyimler, vs. diger bazi insanlar da yalniz kalamaz. sunu yap, su gelicek, onu aradin mi, soyle bir program var, vs. ben ikisi arasinda gidip geliyorum dersem yalan olur. cidden yalniz kalamadigim bir surenin ardindan kendimi depresyonda buluyorum. kacacak delik ariyorum. sabah erkenden kalkip insan yuzune hasret parklara falan gidiyorum. ama cok afedersiniz siciyim istanbul'un icine. sabahin 7'sinde gittiginiz parkta bile insan kolonisi var. yalniz kalmak benim icin cennettir. lakin pezevengin teki oldugum icin asla yalniz kalamiyorum.
gun 4.
her sey insan icin. bu yuzden her seyi yapabilirsiniz, izin veriyorum dedi allah. o gunden sonra dunya bir daha iyi bir yer olmadi. tiksiniyorum dunyadan. midem bulaniyor. dun yine cok icmistim, aklima dunya geldi. bu kadar igrenc bir yerde yasamak zorunda kalmak gucume gitti. kendimi penceresiz odanin eski rabitalarinin ustune attim. agladim, cok agladim. yalniz basima kalip aglamaya bayiliyorum. en sevdigim sey. boktan insanlar, boktan dunya. hicbir sey degismiyor. soınunda herkes aci cekiyor ve agliyor. madem oyle, o halde aglamaktan dort kose olalim.
gun 44.
bugun hep ilahi adaleti dusundum. avniye baskasi ile birlikteymis. kotu olan baskasini buluyor. ben ise yalnizim. cunku ogrenmem gereken dersler var hala. filmlerde de, romanlarda da hep boyle olmustur. kotu kadin wins. cunku kotu kadin zaten kazanma uzerine bir hayat yasar. iyi adam ise aglar. acisini iliklerinde hisseder. olur belki sonunda. olmezse iyi olur. iyi kadin yoktur. avniyeler vardir. bir keresinde bir arkadasim bjorkler gezegeninden bahsetmisti. avniyeler gezegeni kendini sarayli sanan pasa torunlarindan ibaret. eminonunde emekli pasa dedeler kahvesinde kalakaldim avniye.
No comments:
Post a Comment