iyi hafta sonlari.

guzel bir kiz ama toymus. butun gece fasist yazarin kitabini ne kadar cok sevdigini anlatmis oglana.
erkek biraz hayal kirikligina ugramis ama kiza neden o kitabi o kadar cok sevdigini sormus.
sonucta yazarin fasist oldugunu bilmemesi ayip aslinda. hele ki bu cagda. insan arastirir degil mi?
kiz yine sacmalamis. erkek pek ses etmemis cunku derdi sadece kizla yatmak aslinda.
kiz cihangir'de yasiyor. cocuk baska ulkenin baska baskentinde. sonunda cocuk emeline ulasmis.
sabah firina gidip kiza istegi uzerine tahilli pogaca ve limonata almis ama kizdan cay demlemesini
istemis. o kadar da degilmis. o onun icin sabahin korunde firina gidiyorsa, o da onun  icin cay demle-
sinmis bir zahmet. cocuk kendi sehrine donmus. kiz zaten zengin. dunyanin butun sehirleri onun olsun.
lakin yaziktir sevdigi yazarin fasist oldugunu asla ogrenemeyecek belki. guzel kiyafetleri icinde bir fasistin
yazdiklarina aglayan kiza mi kizalim, bunu onunla paylasmaya tenezzul etmeyen oglana mi gercekten
bilemiyorum. olaya duygusal yaklasmaya gerek yok. ben de celine'yi severim mesela. o da naziler
ile isbirligi etmisti heidegger gibi. peki mesela peter handke'ye ne demeli? sanirim butun ahlak anlayisini
cokertmek gerekiyor butun bu yasamsal pisliklerden kurtulmak icin. fakat burada degil.
bir de evlenecegi kadina asla oral seks yaptirmayacakmis cunku o kadin o dudaklarla cocuklarini opecekmis dusunceleri ile nasil seks yaptigini merak ettigim creme de la creme turkish conservative fuckers var ki
neden misantropi diye sormaniza bile gerek yok. ilahi adalet sadece bir yanilsama, degil mi? ogrenecegiz.

yasadigimiz cografyadaki malligin kokenleri kitabindan alintidir.

saygilarimla.