today was istanbul. tomorrow is not. no places. just some beauty. istanbul'dan gitmeye bayiliyorum.

bu gri ve asaglik havadan ve her seyden o kadar cok nefret ettim ki uzun zamandir, haliyle tukendi. icimde kimseye ve hicbir yere karsi hicbir nefret kalmadi. yariklar acmak bu yuzden faydali. cumlenin en klise hali ile icimdeki bahara kosuyorum. o sacma new age hallerden degil bu. cok agir bir seyin icinden cikmis gibiyim. belki de ben buyuttum ya da her neyse. oldu bir kere. kucuktum ve oyle saf kurgulanmistim. simdi buyudum ve kendimle gurur duyuyorum sonunda. oh be. that does not mean elbette muhtesem vs. tabii ki yine gelecekler, tabii ki yine her gun huzunlenecegim muzik dinlerken, -low'un son albumune bayilmaktayim garip bir bicimde, daha cok muzik yazacagim soz- kitap okurken -sonunda marquezleri yeniden elden geciriyorum-, tabii ki yine kaslarimi catacagim, ama gunun sonunda kendimi sevecegim ulan, teker teker gelin adamsaniz.