zengin ama zugurt. bu ne bicim betimleme.

iste tanimadigin insanlar hakkinda taraf tutmayacaksin. cunku tarafini tuttugun kisiyi tanimaya basladigin an tarafini tutmadigin kisinin neden oyle davrandigini anlama olasigin ortaya cikiyor ve tarafini tuttugun kisiden oeeefff diyerek kacasin geliyor. 

yani gercekten ona dair hissettigim seyi ifade etmek icin bu kadar sikko bir paragraf yazdigima inanamiyorum.

ama ifade etmem gerek. cunku:

bir suru insan yasama mucadelesi verirken ve parasizliktan neler neler cekerken, istedikleri seyleri yapamazken vesaire, icinde yuzdugun imkanlarla yapmadiklarin sinirime dokunuyor. tamam sen boyle bir insansin eyvallah. bir noktada kimse bir sey diyemez de yani cok ciddiyim, ne olacak saniyosun ki. nedir bu varolussal cimriligin. iste adaletsizlik boyle bir sey: baskasina versen dunyayi degistirir ama ona veriyorsun duruyor arkadas. tek kurusu kalmasa ne yapar acaba? yani tek kurussuz kaldigim onlarca gunu hatirladikca bu soruyu soruyorum. evet, tek kurusun olmasa ne yaparsin ey zengin parcasi. anan da yok baban da sana para veren. evin de yok. dusun nasil oluyormus. sonra da bayma bizi. cunku sendekilerin yuzde biri bizde olsa sevinirdik. onlar sende diye biz bu haldeyiz ustelik.

komunizm geldiginde bu hisler de kalmayacak ortada haliyle. 

yumusak komunizm hayallerime kosuyorum.

iyi geceler.