yarin yine o korkunc ay tutulmalarindan birine taniklik edecek dunya, ay tahmininden de cok yakin bugun dunyaya. iliklerinde hissedeceksin gerilimi. seni kemiren minik minik insanlarinla. ilgilenmiyorum. kuveti sicak su ile doldurdum. mis kokulu baloncuklar da koydum icine. beni ararsan oradayim. ardindan: hicbir sey bu kadar umrumda olamaz.
yazmak benim icin lanetli bir eylem. ben yazdikca dunya basima yikilmaya meylediyor.
halbuki insanlar ve ne guzel siirler ve o guzel mutluluklar
adimi bir cicekten koymuslar
omru billah canlisini gormedigim
ne de niyetliyim
sehrin kac kosesine goz yasi doktum artik pek hatirlamiyorum
en son bir kere yaz vaktiymiscesine ince elbiseli idim
ihlamur kasrina bakan bir tepecikte durmustum
servislerin soforleri amcalar vardi
o amcalarin pantolari bir hayli diz yapmisti
komigime gitmisti ve gulmustum
alti yedi siyah pantolonlu biyikli adam
evliler ve cocuklari mutlaka var
her sabah utulenen pantolonlari kiristiriyorlar
itina ile
ozen ile
yine de hicbiri yazdigi icin kan kusmadi elbette
bu ellerdi her gun kalem tutmak zorunda olan
bir gun de olsun kaleme dokunmayayim
ellerimin cezasini karnim cekmesin
oluk oluk olmasin onlugum
keserim ben bu elleri en ince yerinden
keserim ben bu elleri tahiminden daha ince bir iple
en sevdigin kitabin arasina koy ve kurut diye
yillar sonra unufak ettiginde
o pis kagida sarip ic ki dumani gozune kacsin
sanmam ki sen de bir gun o tepecikte aglayasin
No comments:
Post a Comment