danger mouse & daniele luppi, katran karasi bir kalbi dahi eritebilecekleri bir albume imza atmislar. adini da rome koymuslar. bir sure bunu dinlerim. tabii ki bill wells & aidan moffat'in everything's getting older'ina haksizlik etmeyecegim. oh my sweet rosalinda, gozunun onunde yaslandim da oldum de. ben de birini bulup &'li bir grup kursaydim ne olurdu? bu konuya birazdan donmeyecegim.
bugun kendimi iyi hissetmek icin elimden geleni yaptim ama yine sinif sonuncusu oldum. ustelik hala ak midirlar bilmem ama cigerlerimin ust kismi kasiniyor bir suredir ve dun cocugumu kaybettim. sonra tori amos'un miscarriage ile ilgili bir videosunu izledim ve agladim. bugun gunes var diye disari ciktim, yeni aldigim guzel elbisemi giydim ama pek yakismadi sanki. protesto yuruyusunde cok duru bir insan evladi gordum. gozlugunun arkasina dikkatle baktim. nerde yasiyor mesela bu insan, hangi sokakta, hangi beton blokta, nasil gormemisim bunca yildir. gunes canimi acitti. zaten karnima zaman zaman keskinlesen agrilar giriyordu. aglamamak icin zor bayagi direndim, gulmek icin komikli pankartlara baktim, bazilari cidden cok komikti. yuruyusu tamamlayamadik, urban'in kosesinden donduk. sonra herkesler geldi. uzun zamandir bu kadar cok tanidik insani bir arada otururken gormemistim. dunyanin butun tanidiklari, toplanin! surekli telefonuma baktim. agri kesiciler ictim. cantamda pamuklar. tuvalette zor anlar yasiyorum. birinin yanimda durmasina o kadar cok ihtiyacim oluyor ki bazen, tuvalette.
tuvalette agladim. hem de kac kere.
No comments:
Post a Comment